หน้าหลัง-กลับด้าน

ปกติผมเป็นคนที่ชอบที่จะมีสมุดบันทึกและไม่ค่อยที่จะได้เขียนบันทึก เนื่องมาจากข้อแก้ตัวหลายอย่าง ทั้งทางด้าน เวลา อารมณ์ และสิ่งแวดล้อม แต่หากมานั่งพิจาราณาแล้วในบันทึกของผมมันจะแบ่งออกเป็นสองส่วนด้วยกัน ส่วนแรกคือส่วนที่เปิดปกติไว้สำหรับเขียนอะไรก็ได้เป็นหารเป็นงานหน่อย และส่วนที่สองมักจะเขียนด้านหลัง แต่กลับด้าน เพื่อเขียนบันทึกเรื่องราวที่อยากระบายหรือสิ่งที่พบเห็น จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลย เวลาที่ผมกลับมาอ่านด้านหลังมักจะมีร้อยยิ้มและมุมมองที่ใหม่ๆเสมอ ไม่เหมือนกับหน้าแรกที่มีแต่งานและความเครียด มันจึงเป็นที่มาและที่ไป